Kennis doorgeven, kennis delen

Kennis doorgeven, kennis delen

Ik begon in 1997 als vertaler. Ik geloof niet dat ik grote ambities had, maar mijn vertaalbureau groeide gestaag, en langzaam maar zeker werd ik ook ‘manager’. Na een jaar of tien besloot ik (mede naar aanleiding van een burn-out) dat ik dat niet wilde zijn. Ik wilde vertalen, en niet de hele dag problemen oplossen, projecten uitzetten en controleren of anderen hun werk goed hadden gedaan. Dus ging ik terug naar de basis: ik vertaal.

Maar toen kwam 2014, mijn eigen crisisjaar, met het verlies van ‘de grote klant’. Als gevolg daarvan nam ik mijn bedrijfsvoering maar weer eens onder de loep. Wat wilde ik? Ik wilde nog steeds dolgraag vertalen, mijn geld verdienen met mijn vak. Maar inmiddels had ik ook zo veel vakkennis vergaard, dat ik ook graag die kennis wilde delen. En dus kwamen er af en toe (virtuele) stagiaires (m/v). Ik vind het leuk om mijn kennis te delen, niet alleen over het vertalen, maar ook over zakendoen.

Naast de stagiair(e)s kwamen er ook veel netwerkevenementen, en vertalersbesprekingen. Nu, drie jaar later, groeit mijn netwerk nog steeds gestaag. Er kwam ook het beheerderschap van een Facebook-groep, de Vertalerskoffiehoek, bij. Via via rolde ik ook in het lidmaatschap van de Werkveldcommissie van de opleiding in Maastricht (VAC), en een bestuursfunctie bij de Stichting Tolk- en Vertaalcongres.

Ik help daarnaast achter de schermen een aantal beginnende collega’s bij het opstarten van hun eigen zaak. Natuurlijk, tussen al deze activiteiten door blijf ik gewoon vertalen, ik moet per slot van rekening toch ook gewoon de hypotheek en de zorgverzekering betalen. Maar ik merk dat ik ontzettend veel voldoening haal uit het begeleiden van anderen. En dat voelt goed.nice to be nice